Ποδηλατικός Σύλλογος Λέσβου

Επάξια εκπροσώπησε το νησί μας ο Δημήτρης Αλεξίου στο Rafina XCO Bike...
Την Κυριακή 9/4/2017 ολοκληρώθηκε η 2η αγωνιστική του Αττικού Κυπέλλου Ορεινής Ποδηλασίας 2017.
Ανάμεσα στους καλύτερους της Ελλάδας ο δικός μας Δημήτρης ξεκίνησε πάρα πολύ καλά αλλά με λάθος στρατηγική, πίεσε νωρίς με αποτέλεσμα πέσει στην 7η θέση. Χρειάστηκε δύο γύρους να επανέλθει, αμέσως μετά έβαλε το κεφάλι κάτω και με πείσμα πίεσε ως το τέλος. Περνούσε καλύτερα απ τον ανταγωνισμό τα δύσκολα τεχνικά και απεκόμισε τα καλύτερα σχόλια γι αυτό. Φυσικό για τις ικανότητές του αλλά και για το τερέν που προπονείται (Λέσβος) που φημίζεται για το επίπεδο δυσκολίας! Χαρακτηριστικός ο τρόπος που περνούσε από το rock garden που μάζεψε και τους περισσότερους θεατές.
Η σημαία του τερματισμού τον βρήκε στην 4η θέση μετά τον Δάντο (1ος), τον Κουρμπέτη (2ος) και τον Πάρρα (3ος). 10 δευτερόλεπτα πίσω απ τον 2ο και 10 δλ πίσω από τον τρίτο... Σίγουρα με πιο ομαλή προσέγγιση στον πρώτο γύρο θα τον βλέπαμε υψηλότερα στην κατάταξη. Παρόλα αυτά όμως, παραμένει μια καλή θέση αν αναλογιστούμε το υπερυψηλό επίπεδο δυσκολίας και το κορυφαίο επίπεδο του ανταγωνισμού.
Μπράβο Δημήτρη.

Μυτιλήνη 10/4/2050
Ο Ποδηλατικός Σύλλογος Λέσβου σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας συμμετέχει ενεργά στην Πανελλήνια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας με τα προγράμματα «ΠΕΡΠΑΤΩ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ», «ΟΔΗΓΩ ΚΑΙ ΣΕΒΟΜΑΙ», «ΑΣΦΑΛΩΣ ΠΟΔΗΛΑΤΩ», & «ΚΑΛΟΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗΣ».
Την Κυριακή 19/4/2050 στο χώρο του Ποδηλατικού Μουσείου Λέσβου, παιδιά νηπιαγωγείου & δημοτικού σχολείου μπορούν να συμμετάσχουν ΔΩΡΕΑΝ στα προγράμματα, με στόχο την κυκλοφοριακή διαπαιδαγώγηση μέσα από το παιγνίδι, με τη συμμετοχή και των γονέων.
Πληροφορίες στο τηλ 2251002050 6920502050 & στο www.lesvosmtb.gr

Ποιος είναι αυτός που αφήνει την καλοπληρωμένη ζωή, τη δουλειά της μεγαλούπολης, το γραφείο, το κουστούμι, τη γραβάτα, το κομπιούτερ, το κινητό, για να μετακομίσει σ' ένα ορεινό νησί της Λέσβου και να έχει 10 γείτονες που θα τους λέει "καλημέρα";
Ποιος είναι αυτός που αφήνει τη μεγάλη ζωή που μας "αναγκάζει" να ζούμε η κοινωνία, τις πολλές ώρες δουλειάς, τα πολλά λεφτά, τις διακοπές κάθε χρόνο κάπου μακριά, για να ζει με πολύ κόπο, ταπεινά αλλά με λίγα, και το πιο σημαντικό; Κάθε μέρα;
Ποιος είναι αυτός που απαρνείται το "αστικό μεγαλείο" για να ζει φτωχικά μεν αλλά σαν σε ... μόνιμες διακοπές;
Ο Steffen Streich την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016 μίλησε στο Δημοτικό θέατρο Μυτιλήνης μέσα σε μια κατάμεστη αίθουσα, στα πλαίσια του Tedx Lesvos και μάγεψε κοινό και παρευρισκομένους προτείνοντάς τους ακριβώς το αντίθετο απ΄ότι μας προστάζει η "κοινωνία". Απαξίωση της ζωής στη μεγαλούπολη και επιστροφή στις ρίζες, στο χωριό, στη γη, την τέχνη, την απόλαυση των στιγμών, την επαφή με τη φύση, που ούτε αγοράζονται ούτε πωλούνται.
Πηγή: TEDx Lesvos

Μοιραία ήταν η κατάληξη του πρώτου στην ιστορία Indian Pacific Wheel Race του διηπειρωτικού αγώνα ποδηλασίας στην Αυστραλία, που ξεκινά δυτικά από το Πέρθ για να φτάσει μέχρι το Σίδνεϊ στην ανατολική ακτή της μακρινής ηπείρου, καθότι ο αγώνας διεκόπη το πρωινό της 31ης Μαρτίου όταν φορτηγό παρέσυρε και σκότωσε τον ποδηλάτη θρύλο των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων Mike Hall.
17 Μαρτίου μεσάνυχτα (ξημερώματα 18ης) ξεκίνησαν 70 ποδηλάτες από το Fremandle στον Ινδικό Οκεανό. Μεταξύ αυτών η Βασιλική Βουτζαλή και ο Steffen Streich. Από την πρώτη μέρα ο Στέφανος έδειξε στόφα πρωταθλητή, όταν συναγωνιζόμενος τον Kristof Allegaert, έκανε 630 χλμ το πρώτο μόλις 24ωρο. Μετά... εμφανίστηκαν τα πρώτα προβλήματα. Πόνος στο γόνατο τον περιόρισε σε έναν πιο αργό ρυθμό με αισθητά μεγαλύτερες περιόδους ξεκούρασης. Βρήκε όμως έναν εντυπωσιακά σταθερό ρυθμό και σαν "μηχανή" συνέχισε μ' αυτόν όλο τον αγώνα. Από τις πρώτες μέρες τα πράγματα έδειξαν πως θα εξελιχθούν. Allegaert στην πρώτη θέση με Hall να περνά στη δεύτερη και να μένει εκεί για τις υπόλοιπες μέρες. Άστατος καιρός, συνεχείς βροχές, πλαγιομετωπικοί άνεμοι, ατέλειωτες άδεντρες ευθείες, ψυχρά ρεύματα αέρα από τον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό, ήταν μερικά από τα εμπόδια που έπρεπε να ξεπεράσουν 70 θαρραλέοι ποδηλάτες απ' όλα τα μέρη του κόσμου. Αμέσως άρχισαν και οι εγκαταλείψεις που έφτασαν τις 20 ως την 13η μέρα.
Ο Στέφανος έμεινε χωρίς κινητό από τις βροχές ενώ σε συνέντευξή του δήλωσε τον κίνδυνο από τα μεγάλα φορτηγά που περνούν με ταχύτητα δίπλα τους στις μεγάλες ευθείες.
Τη 10η μέρα η Βασιλική Βουτζαλή που έπασχε από πόνο στον αυχένα είχε (ευτυχώς μικρό) ατύχημα με αυτοκίνητο λίγο μετά την Αδελαΐδα, κάτι που την καθυστέρησε μια ολόκληρη μέρα.
Πέρασαν την Αδελαΐδα, τη Μελβούρνη και βάλθηκαν με τον ορεινό όγκο των Αυστραλιανών Άλπεων. Θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν και μεγάλες αποστάσεις χωρίς ανεφοδιασμό. Ο Kristof έκανε επιτέλους την πρώτη του μεγάλη στάση στην 11η μέρα (προφανώς μάζευε δυνάμεις για το τέλος) ενώ την ίδια ώρα πέρασε στην πρώτη θέση ο Mike Hall που διατηρούσε απόσταση ασφαλείας όλες αυτές τις μέρες. Μόλις όμως ο Allegaert ξύπνησε την 12η μέρα κατάφερε μέσα σε λίγες ώρες και εκμηδένισε την απόσταση. Ξαναπέρασε τον Mike Hall που αποκαμωμένος πια τη 13η μέρα κοιμήθηκε στο δρόμο εκτός διαδρομής. Στο ξεκίνημα της 14ης μέρας ο Πρωτοπόρος Allegaert είχε περίπου 400 χλμ για να τερματίσει όταν πληροφορήθηκε τα κακά νέα... Ο Mike Hall σε μια διασταύρωση πριν την Καμπέρα είχε ατύχημα με αυτοκίνητο το οποίο δυστυχώς του στέρησε τη ζωή. Άμεση ήταν η αντίδραση των διοργανωτών που διέκοψαν τον αγώνα. Ο Κριστόφ 200 χλμ μετά διέκοψε κι αυτός τον αγώνα του! Οι αγωνιζόμενοι έκλεισαν τις συσκευές εντοπισμού ενώ όσοι ήθελαν να συνεχίσουν την προσπάθειά τους η διοργάνωση θα άφηνε ενεργά τα στίγματά τους για ασφάλεια. Άλλοι πήγαν Σίδνεϊ με αυτοκίνητο άλλοι με κλειστές συσκευές εντοπισμού, άλλοι με ανοιχτές, άλλοι επέστρεψαν συντετριμμένοι στις πατρίδες τους. Η Βασιλική υποφέροντας από τους πόνους στον αυχένα επέστρεψε Μελβούρνη, ενώ ο Στέφανος συνέχισε για Σίδνεϊ...
17 μέρες 10 ώρες και 7 λεπτά μετά την μακρινή εκείνη μέρα του Μαρτίου που ξεκίνησαν από το Περθ, ο Στέφανος ανέβαινε θριαμβευτής τα σκαλιά της Όπερας του Σίδνεϊ.