Συνεργασίες & Υποστήριξη

Μόλυβος 9/6/2019
Για ακόμα μια χρονιά ο αγώνας που ξεκίνησε σαν τοπικός αγώνας των φίλων της ορεινής ποδηλασίας της Λέσβου και εξελίχτηκε μέσα σε 6 χρόνια σε παγκοσμίου φήμης event ολοκληρώθηκε στο μαγευτικό Μόλυβο. Από παρέα φίλων στον πρώτο αγώνα έγινε παλεσβιακό φαινόμενο, άρχισαν να έρχονται οι πρώτοι εκτός Λέσβου αθλητές, εκτός Ελλάδας, τα επόμενα χρόνια ήρθε ως και η Εθνική Ελλάδας. Πέρυσι εντάχθηκε στους αγώνες UCI με αθλητές απ' όλο τον κόσμο να συγκεντρώνονται για να συλλέξουν βαθμούς, που μ' αυτούς θα μπορέσουν να τρέξουν στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο το 2020. Φέτος ήταν η 2 χρονιά του παγκόσμιου αυτού θεσμού, αλλά πολλά επίπεδα πάνω απ τον περσινό. Κατ' αρχήν οι αγώνες ξεκίνησαν την Τρίτη. Κάθε μέρα το πρόγραμμα είχε αγώνες που οι αθλητές συνέλεγαν βαθμούς. Την Κυριακή ολοκληρώθηκε πρώτα με τον αγώνα open των τοπικών αθλητών αλλά και με τον "μεγάλο" αγώνα UCI των καλύτερων του κόσμου που φέτος περιλάμβαναν αγωνιζόμενους από 11 χώρες: Γαλλία, Ιταλία, Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Τουρκία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Ιαπωνία και Ελλάδα. Ο συναγωνισμός όπως αναμενόταν ήταν πολύ πολύ μεγάλος. Τα περάσματα των κορυφαίων αθλητών του κόσμου συνέπαιρναν τα πλήθη απ' όπου κι αν περνούσαν. Ο Μόλυβος γεμάτος τουρίστες που έχουν ανεπτυγμένη την κουλτούρα της ποδηλασίας, γέμιζαν τους δρόμους, κάθονταν σε καφέ, στην άκρια του δρόμου σε πεζουλάκια και πεζοδρόμια και επευφημούσαν όλους τους αθλητές που καταϊδρωμένοι μέσα στο καυτό καταμεσήμερο ανέβαιναν τα λιθόχτιστα σοκάκια του Μολύβου για να μπουν στα μονοπάτια του δάσους με θέα το επιβλητικό μεσαιωνικό φρούριο κι από κει στα μικρά ανήλιαγα στενάκια του χωριού, όπου σε χώριζαν μόνο 167 απολαυστικά σκαλοπάτια μέχρι τον τερματισμό!
Μαζί με τους διεθνείς αθλητές, είχαν την ευκαιρία να αγωνιστούν και 3 αθλητές του ποδηλατικού Συλλόγου Λέσβου. Ο Σαραϊδάρης Γιώργος συμμετείχε σε όλους τους αγώνες ενώ ο Αλεξίου Δημήτρης στον τετραήμερο S1 και η Ζούρου Αφροδίτη σε ένα stage του S1 και στον URBAN C1 της Κυριακής.
Ο αγώνας στο Μόλυβο είναι ο πιο "κοσμικός" αγώνας ποδηλασίας στην Ελλάδα. Σίγουρα ένας ποδηλατικός αγώνας ορεινής ποδηλασίας σ' ένα νησιώτικο παραδοσιακό οικισμό βοηθάει, σίγουρα ντόπιοι και τουρίστες προσθέτουν αλλά ακόμα περισσότερο συντελεί η μεγάλη αγάπη των τοπικών αθλητών, του Ποδηλατικού Συλλόγου Λέσβου, η άρτια τεχνική υποστήριξη του "Lesvos Ride" και "Alter Bike Tours", του διοργανωτή Φορέα Τουρισμού Μολύβου αλλά και των δεκάδων εθελοντών που όλη την εβδομάδα απέσπασαν τα καλύτερα σχόλια από τους αγωνιζόμενους για τα ασύλληπτα επίπεδα ασφαλείας που παρείχαν σε κάθε κομβικό σημείο που έλεγχαν. Ύψιστης σημασίας ήταν για ακόμα μια φορά η πλήρης υποστήριξη της Τροχαίας Μυτιλήνης που κάθε φορά παρέχει τόση ασφάλεια στους αγωνιζόμενους που το αναφέρουν σαν ένα απ αυτά που συμβαίνουν μόνο στη Λέσβο. Κι όλα αυτά υπό την σκέπη της Περιφέρειας Αιγαίου που χωρίς την αρωγή της τίποτα απ τα παραπάνω δεν θα είχε την ευκαιρία να αναδειχτεί.
Μια υπέροχη εβδομάδα έφτασε στο τέλος της και το μόνο που μας απομένει είναι να περιμένουμε το 2020 όπου στο Μόλυβο θα γίνει ο τελευταίος αγώνας που θα μετρά για συλλογή βαθμών πριν τους Ολυμπιακούς του Τόκιο. Εκεί θα γίνει χαμός!
Δείτε ΕΔΩ τα αποτελέσματα του Molyvos URBAN MTB open
Περισσότερο φωτογραφικό υλικό:
Φωτογραφικό άλμπουμ 1
Φωτογραφικό άλμπουμ 2
Φωτογραφικό άλμπουμ 3
Φωτογραφικό άλμπουμ 4

Μυτιλήνη 10/6/2050
Διαθέσιμο σε κυκλοφορία το ιστορικό Blu-Ray Disc με όλους τους ποδηλατικούς αγώνες και διοργανώσεις που έγιναν στο νησί της Λέσβου από το 2010 στο νησί μέχρι το 2050. Έτοιμο για προπαραγγελία από σήμερα στο eshop του www.lesvosmtb.gr
Μια υπερπαραγωγή του Ποδηλατικού Συλλόγου με όλα τα βίντεο αγώνων των τελευταίων 40 ετών, με αφήγηση. Από το ανεξάντλητο “Αρχείο Φωτογραφιών και Βίντεο” του Lesvos MTB που διατηρείται με ευλάβεια από το 2010!
Σύντομα σε ποδηλατικά καταστήματα και επιλεγμένα σημεία στη Λέσβο.

Ο Ποδηλατικός Σύλλογος Λέσβου αισθάνεται περήφανος και τιμά το εκλεγόμενο μέλος του στις παρούσες αυτοδιοικητικές εκλογές της Δυτικής Λέσβου Steffen Streich, με το συνδυασμό "Συνεργασία" για τη Δυτική Λέσβο.
Στέφανε, θερμά συγχαρητήρια για την εκλογή σου, καλή δύναμη και κουράγιο στο έργο που αναλαμβάνεις.
Χαιρόμαστε που στον τόπο μας αναδεικνύονται οι νέοι άνθρωποι και οι νέες ιδέες, που θα φέρουν νέο τρόπο αντιμετώπισης των παλαιών προβλημάτων.
Γι' αυτό χαιρετίζουμε με ιδιαίτερη ικανοποίηση την εκλογή του επίτιμου μέλους του Πο.Συ. Λέσβου στην πολιτική σκηνή του τόπου μας, προσβλέποντας και στη δική του συμβολή ώστε το νησί μας να απεμπλακεί από τα παρωχημένα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις του παρελθόντος.

Ο Πρόεδρος του Πο.Συ. Λέσβου, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου.

Μυτιλήνη 3/6/2050
1950-2050: Λίγο μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο άρχισαν να εμφανίζονται περισσότερα αυτοκίνητα στη Μυτιλήνη. Στην αρχή τα είχαν μόνο οι ευκατάστατοι, αλλά σιγά σιγά μια και από τότε θεωρείτο ένδειξη πλούτου, άρχισαν να χρεώνονται ακόμα και οι λιγότερο ευκατάστατοι για ν' αποκτήσουν το μέσον που θα τους έκανε "πολιτισμένους" Ευρωπαίους. Λόγω πείνας και στερήσεων πολέμου, ο Έλληνας ακόμα διακατέχεται από το μεταπολεμικό σύνδρομο. Έτσι τις επόμενες δεκαετίες το αυτοκίνητο κατέλαβε κάθε γωνιά της πόλης. Μια και στη Μυτιλήνη οι αποστάσεις είναι περιορισμένες, πηγαίναμε μ' αυτά παντού. Ακόμα και τα 500 μέτρα απ’ το σπίτι μας για την προκυμαία, τα κάναμε με το αυτοκίνητο. Αυτό κάναν όλοι, αυτό κάναμε κι εμείς. Δε μάθαμε ποτέ να περπατάμε, δε μάθαμε να χρησιμοποιούμε λεωφορεία.
Δεν ήθελε πολύ και ξαφνικά δεν είχαμε που να παρκάρουμε. Γεμίσαμε παντού αυτοκίνητα, γεμίσαμε "πολιτισμό" κάθε σπιθαμή του δρόμου, κι όταν δεν μας έφτανε κι αυτό, γεμίσαμε τα πεζοδρόμια, τις πλατείες, τους κοινόχρηστους χώρους, αλλά και πάλι δε μας έφτανε.
Ακόμα τότε οι Δημοτικές αρχές θεωρούσαν "πολιτισμό" να κάνουν φαρδύτερους δρόμους, περισσότερα και μεγαλύτερα πάρκινγκ, διευκολύνσεις (κόμβους) σ' όσους χρησιμοποιούσαν αυτοκίνητο, κάτι που φυσικά με τα χρόνια που πέρασαν, έφεραν ακόμα περισσότερα αυτοκίνητα και διόγκωσαν ακόμα περισσότερο το πρόβλημα. Λησμονώντας τον πεζό, κάνοντας όλο και πιο δύσκολη την πρόσβαση και μειώνοντας την ασφάλεια του, όλο και περισσότεροι αναγκάζονταν να χρησιμοποιούν μόνο αυτοκίνητο. Όλη η πόλη παραδόθηκε στην ανήλεη επικράτηση του "άψυχου μετάλλου".
Από τις αρχές όμως του αιώνα άρχισαν να φωνάζουν οι συγκοινωνιολόγοι για πεζοδρομήσεις, ποδηλατόδρομους, για δρόμους ήπιας κυκλοφορίας, για λιγότερα πάρκινγκ, για ΣΒΑΚ και γενικά ρυθμίσεις στην πόλη που θα μας έκαναν να μη θέλουμε να πάρουμε το αυτοκίνητο, να μας σπρώξουν να κινηθούμε με τα πόδια, με το ποδήλατο, με το λεωφορείο.
Τα χρόνια πέρασαν...
Όλα αυτά 100 χρόνια μετά και με κυβερνήσεις που σκέφτονταν μακροπρόθεσμα, έκαναν τη Μυτιλήνη αυτό που είναι σήμερα το 2050. Η Μυτιλήνη έγινε υπόδειγμα πόλης σε όλη την Ευρώπη. Δεν φτάσαμε ξαφνικά λοιπόν να είμαστε η πιο ανθρώπινη πόλη της Ευρώπης το 2050! Προηγήθηκαν σχέδια που ξεκίνησαν το 2020 και μπορούμε να πούμε ότι 30 χρόνια μετά, έχουμε φτάσει σ' ένα επιθυμητό αποτέλεσμα.