Συμβουλές

Η ποδηλασία δεν είναι μόνο βουνό (τουλάχιστον για τη Λέσβο) αλλά και άσφαλτος. Μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας προτιμά τον οδικό άξονα και την καθημερινή άσκηση με ποδήλατα δρόμου μεγάλων αποστάσεων.
Υπάρχει κάποιος λόγος όμως που αποφεύγουμε την ποδηλασία ανάμεσα στα αυτοκίνητα; Οι λόγοι που φοβόμαστε το οδόστρωμα είναι πολλοί, κυρίως λόγος όμως είναι η συμπεριφορά των αυτοκινητιστών και πρωτίστως (φυσικά) η ασφάλειά μας.

Οι οδηγοί αυτοκινήτων είναι ανεκπαίδευτοι, αγενείς και χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης στον συμπολίτη μας. Είτε αυτός είναι με μοτοποδήλατο, μοτοσυκλέτα ή και άλλο αυτοκίνητο. Για ανθρώπους που μετακινούνται ή ασκούνται με ποδήλατο ανάμεσά τους, ακόμα χειρότερα. Ο φόβος για τον απρόσεκτο αυτοκινητιστή αποτελεί τον μεγαλύτερο αποτρεπτικό παράγοντα, για να επιλέξει κάποιος την ποδηλασία δρόμου. Η πολιτεία - κοινωνία από την άλλη αντί να εστιάσει την προσοχή της στο μόνο επικίνδυνο όχημα στο δρόμο (το αυτοκίνητο) τουλάχιστον στο επίπεδο ενημέρωση & πρόληψη, πιστεύει ότι προτείνοντας στο ασφαλέστερο όχημα στον κόσμο (το ποδήλατο), τη χρήση κράνους, φώτων, (ειδικών) ρούχων και νίπτοντας τας χείρας της, θα σώσει την κατάσταση, ρίχνοντας πάντα τα βέλη των ευθυνών στο αθώο θύμα!
Στην προσπάθεια λύσης του θέματος αναπτύχθηκαν καινοτόμες σύγχρονες τεχνολογικές λύσεις που υπάρχουν σήμερα στα χέρια μας και μπορούν τουλάχιστον αν όχι να εξαλείψουν, τουλάχιστον να μας προετοιμάσουν για τον κίνδυνο που έρχεται, έτσι ώστε (εμείς, μια και τίποτα δεν δείχνει να αλλάζει από την αντίπερα όχθη) να τον αντιμετωπίσουμε αμυντικά.

Το Cycling Radar (ραντάρ ποδηλάτου) είναι μια συσκευή ασφαλείας που τοποθετείται στο πίσω μέρος του ποδηλάτου και ανιχνεύει οχήματα που μας πλησιάζουν, ειδοποιώντας τον αναβάτη οπτικά και ηχητικά μέσω της οθόνης του κοντέρ μας ή του τηλέφωνό μας. Χρησιμοποιεί τεχνολογία ραδιοκυμάτων, για να μετρήσει ταχύτητα και απόσταση ενώ στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι εγκατεστημένο μέσα στο οπίσθιο φως μας.

Βασικά Χαρακτηριστικά:
Ανίχνευση Οχημάτων: Εντοπίζει αυτοκίνητα φορτηγά ή άλλα ποδήλατα που πλησιάζουν από απόσταση έως και 140-150 μέτρων.
Ειδοποιήσεις: Στέλνει ειδοποιήσεις στην οθόνη του ποδηλατικού μας κομπιούτερ ή στο τηλέφωνο, δείχνοντας την απόσταση και την ταχύτητα προσέγγισης.
Αυξημένη Ασφάλεια: Επιτρέπει στον αναβάτη να γνωρίζει την κίνηση πίσω του, χωρίς να χρειάζεται να αποσπάσει την προσοχή του από το δρόμο μπροστά.
Ενσωματωμένο Φως: Πολλά μοντέλα διαθέτουν ενσωματωμένο οπίσθιο φως που αλλάζει μοτίβο αναλαμπής όταν πλησιάζει όχημα, κάνοντας τον αναβάτη πιο ορατό κι αυξάνοντας έτσι την ενεργητική ασφάλεια.
Το Cycling Radar αποτελεί μια εξαιρετική λύση για ποδηλάτες δρόμου προσφέροντας πλήρη επίγνωση της κατάστασης του δρόμου σε συνθήκες κυκλοφορίας.
Μειονεκτήματα: Σε μεγάλη κυκλοφορία ενδέχεται να μην ειδοποιεί για τον κίνδυνο, οι καιρικές συνθήκες, βροχή χιόνι, περιορίζουν την δυνατότητα ανίχνευσης οχήματος, ενδέχεται η υπερβολική εξάρτηση από την τεχνολογία να μειώνει την απαιτούμενη προσοχή μας, το υψηλό κόστος απόκτησης είναι ακόμα ένας αποτρεπτικός παράγοντας όπως και η μαθησιακή καμπύλη, δηλ ο χρόνος προσαρμογής στη νέα τεχνολογία.
Φυσικά οδηγούμε πάντα με έντονα χρώματα στα ρούχα μας, που μας κάνουν ορατούς από μακριά. Πάντα ποιοτικό κράνος στο νούμερό μας, σωστά δεμένο, δυνατά φωτάκια σε λειτουργία φλας εμπρός και πίσω, μέρα και νύχτα και η προσοχή μας εστιασμένη στο λάθος του απρόσεκτου αυτοκινητιστή.
Δεν ακούμε μουσική, τα αυτιά μας και η προσοχή μας είναι πάντα 100% στο δρόμο και ακόμα κι ένα μικρό καθρεφτάκι, πάντα βοηθάει. Εννοείται δεν κοιτάμε, δεν μιλάμε, δεν γράφουμε στο κινητό!
Ευχόμαστε ασφαλείς και απολαυστικές βόλτες στην άσφαλτο, τώρα που ο καιρός βελτιώνεται, είτε με τη βοήθεια της τεχνολογίας και το cycling radar, τον ποδηλατικό υπολογιστή, δυνατά επαναφορτιζόμενα φώτα, ίσως και κάμερα καταγραφής, είτε με τον παλιό αγνό κι απολαυστικό τρόπο.

Από τους τροχούς 26'' στους τροχούς 32''
Όταν γεννήθηκε η ορεινή ποδηλασία το 1977 στο Fairfax της κομητείας Marin στην Καλιφόρνια, υπήρχαν (ικανοί να μπουν χώμα) μόνο οι τροχοί 26 ιντσών. Αυτοί είχαν κληρονομηθεί από τα cruiser bikes της Καλιφόρνια, της δεκαετίας του '70 μια και ήταν ο μόνος τρόπος να πατήσει κάποιος χώμα εκείνη την εποχή. Αυτός ήταν και ο μόνος λόγος που κυριάρχησαν χωρίς μάχη στην αγορά. Ήταν η μόνη επιλογή απέναντι στη ζάντα 700C και τα μόνα που μπορούσαν να φορέσουν λάστιχα "Ballooners". Για πάνω από είκοσι χρόνια, που σίγουρα δέχτηκε πολύ εξέλιξη, κανείς δεν αμφισβήτησε αυτή τη διάσταση. Οι ζάντες 26 ιντσών προσέφεραν μια τέλεια ισορροπία ακαμψίας, χαμηλού βάρους και ευελιξίας σε τεχνικά μονοπάτια. Οι Gary Fisher, Joe Breeze, Charlie Kelly και Tom Ritchey, αμέσως μετά το "Repack"* έγιναν θρύλοι και κατασκεύασαν τα πρώτα τους ποδήλατα πάνω στις 26'' ζάντες, κάτι που παρέμεινε έτσι μέχρι έως και λίγο πριν το 2000 όταν η WTB παρήγαγε και το πρώτο ελαστικό για ζάντα 29''. Μέχρι τότε ποτέ δεν αμφισβήτησε τη ζάντα 26'' που ήταν απλή και λειτουργική ενώ κανείς δεν είχε νιώσει την ανάγκη να την αλλάξει!
*= Repack ονομάστηκε αυτή η πρώτη διαδρομή ορεινής κατάβασης γιατί μετά από 1-2 κατεβάσματα τα φρένα της εποχής (κόντρες) υπερθερμαίνονταν, έχαναν το γράσο τους και "έτρωγαν" το υλικό τριβής. Έτσι χρειαζόταν αναγκαστικά άνοιγμα, επισκευή και ξανά κλείσιμο (repack). Αυτός ήταν και ο λόγος που η πρώτη αυτή διαδρομή θρύλος της ορεινής ποδηλασίας πήρε το όνομά της.Έπειτα ήρθε η επανάσταση. Το 2002, ο Gary Fisher λάνσαρε το Supercaliber 29er, ένα ποδήλατο με "τεράστιους" (τότε) τροχούς που αρχικά αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό και χλευασμό. Οι αθλητές ποδηλασίας έβλεπαν τους "νέους" τροχούς ως αδέξια, δυσκίνητα τέρατα, ανίκανα να αντιμετωπίσουν τα τεχνικά τμήματα. Πράγματι, οι πρώτες ζάντες 29 ιντσών είχαν πραγματικά προβλήματα: η γεωμετρία των ποδηλάτων είχε σχεδιαστεί για ζάντες 26 ιντσών, το κέντρο βάρους ήταν πολύ υψηλό και η οδήγηση ήταν αφύσικη. Με την πάροδο όμως του χρόνου, οι κατασκευαστές έμαθαν να σχεδιάζουν συγκεκριμένα πλαίσια, χαμηλώνοντας την μεσαία τριβή και αναπτύσσοντας ειδική γεωμετρία κατάλληλη για τις νέες μεγάλες ζάντες. Από το 2012 και μετά, οι ζάντες 29 ιντσών έγιναν το κυρίαρχο πρότυπο, πρώτα σε αγώνες cross-country και μαραθωνίου, και στη συνέχεια κατακτώντας επίσης μονοπάτια, DH και enduro. Τα πλεονεκτήματα ήταν σαφή: καλύτερη ικανότητα υπερνίκησης εμποδίων, ανώτερη πρόσφυση, διατήρηση κεκτημένης ταχύτητας, σταθερότητα και σταθερή ταχύτητα σε γρήγορες διαδρομές. Οι ζάντες 26 ιντσών εξαφανίστηκαν σχεδόν εντελώς από τους καταλόγους. Εν τω μεταξύ, το 2007, οι ζάντες 27,5 ιντσών γεννήθηκαν σαν ενδιάμεση λύση για τους δύσπιστους. Πιο ευέλικτες από τις ζάντες 29 ιντσών αλλά πιο ομαλές από τις ζάντες 26 ιντσών, βρήκαν τη θέση τους ανάμεσα στους αναβάτες που αναζητούσαν μια πιο παιχνιδιάρικη και άμεση οδήγηση, ειδικά σε μονοπάτια και enduro.
Ο τροχός 29'' αγκαλιάστηκε άμεσα στη Λέσβο από όλους τους αναβάτες. Το δύσκολο βραχώδες τερέν βοήθησε στην επικράτηση του μεγάλου τροχού μια και υπερπηδούσε ευκολότερα τα εμπόδια των δύσκολων Λεσβιακών μονοπατιών και είχε μεγαλύτερη επιφάνεια τριβής. Δυστυχώς στο νησί δεν υπάρχουν οι υπερομαλές διαδρομές των Ευρωπαϊκών Bike parks, έτσι ο μεγάλος τροχός βοηθάει τα μέγιστα ειδικά μέσα στα μονοπάτια.
Τώρα βρισκόμαστε στο 2026 και μια νέα επανάσταση βρίσκεται προ των πυλών: Οι ζάντες 32 ιντσών! Δεν είναι πλέον απλώς μια ιδέα ή ένα εργαστηριακό πείραμα. Η UCI έδωσε επίσημα το πράσινο φως για τη χρήση τους σε αγώνες cross-country, καταργώντας τους περιορισμούς στο μέγεθος των ζαντών. Μάρκες όπως η BMC, η KTM με Mavic και Maxxis, και η Bike Ahead Composites δοκιμάζουν ήδη λειτουργικά πρωτότυπα. Στην Eurobike 2025, εκτέθηκαν τα πρώτα ελαστικά Maxxis Aspen 32x2.4", μαζί με ολόκληρα ποδήλατα έτοιμα για δοκιμή. Οι επαγγελματίες του Παγκοσμίου Κυπέλλου επιβεβαίωσαν ότι έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ τη φάση των δοκιμών. Τα πρώτα ελαστικά 32 ιντσών θα μπορούσαν να κάνουν το ντεμπούτο τους στους αγώνες ήδη από τους πρώτους αγώνες του ημερολογίου του 2026. Τα πλεονεκτήματα που υποσχέθηκαν είναι αυτά που γνωρίζουμε. Ακόμη πιο ομαλή κύλιση, ακόμη μεγαλύτερη σταθερότητα, ακόμη μεγαλύτερη απόδοση σε γρήγορο έδαφος και rockgardens. Υπάρχουν όμως και σημαντικές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αυξημένο βάρος τροχών, γεωμετρίες που πρέπει να επανασχεδιαστούν πλήρως, νέα εξαρτήματα που πρέπει να αναπτυχθούν και το κρίσιμο ζήτημα της ευελιξίας σε στενά, ελικοειδή τμήματα.
Θα αποτελέσουν πραγματικά το μέλλον της ορεινής ποδηλασίας ή θα παραμείνουν ακόμα ένα εξειδικευμένο πείραμα; Σίγουρα είναι πολύ νωρίς για να πούμε. Αυτό που είναι όμως σίγουρο είναι ότι οι διαδρομές cross-country θα είναι οι πρώτες πίστες των δοκιμών τους. Η Schwalbe έχει ήδη ανακοινώσει ελαστικά 32 ιντσών για το 2027, ενώ η μαζική παραγωγή για mountain bikes 32'' υπολογίζεται οτι θα έρθει μεταξύ του 2027 και 2028. Η ιστορία επαναλαμβάνεται όπως ακριβώς τα ελαστικά 29 ιντσών ήταν αρχικά... Στην αρχή χλευάστηκαν και στη συνέχεια έγιναν το πρότυπο. Τα ελαστικά 32 ιντσών ακολουθούν την ίδια πορεία. Πολλοί είναι σκεπτικοί, άλλοι περίεργοι, αλλά όταν πολλές εταιρείες επενδύουν προς την ίδια κατεύθυνση και η UCI ανοίγει τις πόρτες της, σημαίνει ότι η αλλαγή έχει ήδη ξεκινήσει. Το 2026 θα είναι η χρονιά της αλήθειας: οι αγώνες θα δείξουν αν αυτή η νέα διάμετρος είναι πραγματικά το επόμενο εξελικτικό βήμα της παγκόσμιας ορεινής ποδηλασίας ή απλώς μια παρένθεση στην ιστορία της. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: το MTB δεν σταματά ποτέ να εξελίσσεται και εμείς οι λάτρεις της ορεινής ποδηλασίας θα συνεχίσουμε να οδηγούμε, να διαβάζουμε, να παρακολουθούμε, να ονειρευόμαστε, να δοκιμάζουμε και να συζητάμε με πάθος κάθε νέα καινοτομία που εμφανίζεται στα μονοπάτια μας.

Είναι οι ζάντες 32'' στην πραγματικότητα πιο γρήγορες;
Οι ζάντες τριάντα δύο ιντσών είναι το νέο καυτό θέμα στην τεχνολογία της ορεινής ποδηλασίας αυτή τη στιγμή, υπόσχοντας βελτιωμένη απόδοση κύλισης, ακόμα περισσότερη πρόσφυση και τελικά, ταχύτερους χρόνους γύρου. Είναι μια ιστορία που ακούγεται οικεία σε όποιον θυμάται τη μετάβαση από τις 26" στις 29".
Καθώς λοιπόν η βιομηχανία παίρνει μια βαθιά ανάσα πριν βυθιστεί σε μια ακόμη μεγάλη επανάσταση στο μέγεθος των ζαντών, αξίζει να εξετάσουμε από την αρχή τι γνωρίζουμε από μελέτες, σχετικά με το πώς το μέγεθος των ζαντών επηρεάζει την απόδοση των ποδηλάτων ορεινής ποδηλασίας.
Τουλάχιστον όσον αφορά τη σύγκριση ζαντών 26" με 29", υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι οι μεγαλύτεροι τροχοί είναι πράγματι πιο γρήγοροι. Αναζητώντας στην ηλεκτρονική βιβλιογραφία, βρήκαμε πέντε μελέτες που συνέκριναν τροχούς 26'', 27,5'' και 29" σε σχέση με την απόδοση τους στην ορεινή ποδηλασία. Από αυτές, οι περισσότερες διαπίστωσαν ότι οι μεγαλύτεροι τροχοί ήταν σημαντικά ταχύτεροι. Ποιο όμως είναι το όριο; Πότε οι μεγαλύτεροι τροχοί παύουν να αποτελούν προτέρημα; Από πόσες ίντσες και πάνω οι μεγάλοι τροχοί αρχίζουν να υστερούν; Από τις 29’’; Από τις 32’’; Ή μήπως από τις 36’’;
Το 2014, ο Paul W. Macdermid στο Πανεπιστήμιο Massey της Νέας Ζηλανδίας, στρατολόγησε οκτώ "αθλητές της Εθνικής ομάδας XCO-MTB" και τους έβαλε να ολοκληρώσουν έναν γύρο σε μια διαδρομή cross-country χρησιμοποιώντας τροχούς 26" και 29", σε ρυθμό αγώνα. Οι ερευνητές μέτρησαν την ισχύ, τον ρυθμό, την ταχύτητα και τον καρδιακό ρυθμό του αναβάτη, καθώς και τους κραδασμούς, χρησιμοποιώντας τρισδιάστατα επιταχυνσιόμετρα στο ποδήλατο και το σώμα. Οι αναβάτες ήταν σημαντικά ταχύτεροι (κατά περίπου 3%) με τα ποδήλατα 29'', ενώ δεν υπήρχαν διαφορές στην ισχύ ή τον καρδιακό ρυθμό. Παραδόξως όμως, μετρήθηκαν περισσότεροι κραδασμοί στο ποδήλατο των 29''! Προφανώς από την μεγαλύτερη ταχύτητα προσέγγισης των εμποδίων!
Βέβαια να τονίσουμε εδώ ότι το 2014 (που η τεχνολογία των ποδηλάτων 26'' είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της) δεν υπήρχαν σωστά βελτιωμένα πλαίσια, φτιαγμένα αποκλειστικά για τροχούς 29'' κι έτσι κάθε "μελέτη" βασιζόταν στις πρώτες προσπάθειες με λάθος γεωμετρίες ποδηλάτων που μετά θεωρήθηκαν ξεπερασμένες και ακατάλληλες.
Μια άλλη μελέτη του 2016 από τον Thomas Steiner και τους συναδέλφους του, έδειξε ότι δέκα αθλητές της Εθνικής Ομάδας Ελβετίας (επτά άνδρες, τρεις γυναίκες) ολοκλήρωσαν μια διαδρομή σε ένα ποδήλατο 26" και σε ένα ποδήλατο 29". Το ποδήλατο 29" ήταν σημαντικά ταχύτερο, κερδίζοντας στους αναβάτες 2,3% λιγότερο χρόνο κατά μέσο όρο, για να ολοκληρώσουν τη διαδρομή. Δεν υπήρξε σημαντική διαφορά στον μετρούμενο καρδιακό ρυθμό ή στις ανάγκες ισχύος από τον αναβάτη.
Το 2017, η Julie Taylor και οι συνάδελφοί της στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα στρατολόγησαν δεκατρείς έμπειρους ποδηλάτες βουνού αναψυχής (τέσσερις γυναίκες, εννέα άνδρες). Κάθε ένας ολοκλήρωσε μια διαδρομή 6,7 χιλιομέτρων σε μονοπάτι τόσο με ποδήλατο 29'' όσο και με ποδήλατο 26''. Οι ερευνητές μέτρησαν τον χρόνο ολοκλήρωσης της διαδρομής, μαζί με τον καρδιακό ρυθμό και τον όγκο οξυγόνου που καταναλώθηκε. Οι αναβάτες χρειάστηκαν 5% λιγότερο χρόνο κατά μέσο όρο με το ποδήλατο 29 ιντσών και ο καρδιακός τους ρυθμός ήταν σημαντικά χαμηλότερος στα ποδήλατα 29 ιντσών (155 BPM έναντι 162 BPM).
Το 2017, ο Howard Hurst. στο Πανεπιστήμιο του Κεντρικού Λάνκασαϊρ, Ηνωμένο Βασίλειο, συνέκρινε MTB με τροχούς 26", 27,5" και 29 ιντσών χρησιμοποιώντας εννέα άνδρες αθλητές ποδηλασίας βουνού που οδήγησαν σε μια ορεινή διαδρομή 3,48 χιλιομέτρων. Μέτρησε την απαιτούμενη ισχύ, τον καρδιακό ρυθμό, την κατανάλωση οξυγόνου και τη μυϊκή δραστηριότητα. Δυστυχώς, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ του μεγέθους του τροχού και της ταχύτητας, πράγμα που σημαίνει ότι δεν ήταν δυνατό να διακρίνουμε από τα δεδομένα ποιο ποδήλατο ήταν ταχύτερο. Ωστόσο, κοιτάζοντας τις μετρήσεις, τα ποδήλατα 29" ήταν ταχύτερα κατά μέσο όρο, αλλά τα 27,5" (όχι τα 26") ήταν τα πιο αργά. Η διαφορά ήταν μόνο 1,1% και 2,2%, αντίστοιχα.
Άλλη μια έρευνα του 2018 του Πανεπιστημίου της Βαλένθια στην Ισπανία, κατέγραψε ένα μικρό αλλά σημαντικό πλεονέκτημα ταχύτητας (1,3%) για τους τροχούς 29" σε σύγκριση με τους 26". Είχε 55 αναβάτες να ολοκληρώσουν μια διαδρομή 2 χλμ. και στα δύο μεγέθη τροχών. Και στη μελέτη αυτή, διαπιστώθηκε ότι ο τροχός 29" ήταν σημαντικά ταχύτερος. Σε αυτήν την περίπτωση, κατέγραψαν υψηλότερο καρδιακό ρυθμό στον τροχό 29", με την ανάγκη ισχύος από τον αναβάτη να παραμένει παρόμοια.
Και οι πέντε σχετικές μελέτες που μπορέσαμε να βρούμε δείχνουν ότι οι τροχοί 29" είναι ταχύτεροι από τους 26" στο χώμα. Η ιδέα ότι οι μεγαλύτεροι τροχοί είναι ταχύτεροι, δεν είναι λοιπόν αβάσιμη επιστήμη. Είναι ένα συνεπές αποτέλεσμα έρευνας σε πέντε επιστημονικές εργασίες, που αφορούν συνολικά 95 ποδηλάτες από ερασιτέχνες έως ελίτ.
Η διαφορά στην ταχύτητα μεταξύ 26" και 29" κυμαίνεται μεταξύ των μελετών από 1,1% έως 5%, με τον απλό μέσο όρο και στις πέντε μελέτες να είναι 2,5%. Σημαντικό είναι ότι οι περισσότερες μελέτες δεν βρήκαν σημαντικές διαφορές στην απαιτούμενη ισχύ των αναβατών μεταξύ των μεγεθών των τροχών.
Αυτό σημαίνει ότι όσο μεγαλώνει ο τροχός γίνεται και πιο γρήγορος;
Αυτό σημαίνει ότι οι τροχοί 32" είναι πιο γρήγοροι από αυτούς των 29";
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν επιστημονικές μελέτες για να απαντήσουν στα συγκεκριμένα ερωτήματα. Ο Dan Roberts δοκίμασε τους νέους τροχούς 32" σε σχέση με τροχούς 29" και διαπίστωσε ότι οι μεγαλύτερες ζάντες 32’’ είναι σταθερά περίπου 1% πιο γρήγορες από τις 29’’. Αυτή όμως είναι μόνο μία δοκιμή, με έναν μόνο αναβάτη.
Εν ολίγοις, από όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής, φαίνεται πολύ πιθανό ότι οι ζάντες 32" θα μπορούσαν να αποτελέσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην ορεινή ποδηλασία.
Αν όμως δούμε τους νέους τροχούς καθαρά μηχανικά είναι αυτονόητο ότι η μεγάλη διάμετρος καθιστά την προσπέλαση εμποδίων εξαιρετικά ευκολότερη, κάτι που όλοι μας διαπιστώσαμε την προηγούμενη δεκαετία στην μετάβαση των ποδηλάτων από 26 σε 29''. Πέτρες, βράχια, σέτια, σκαλοπατάκια, γίνονται (λογικά) ευκολότερα με μεγαλύτερο τροχό.
Από την άλλη, ότι προβλήματα αντιμετωπίσουμε στις πρώτες υλοποιήσεις 29'' σίγουρα μας περιμένουν και στις 32''. Οι βιομηχανίες είναι όμως τώρα υποψιασμένες για τις προκλήσεις που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν βάζοντας ακόμα μεγαλύτερους τροχούς στα πλαίσιά τους. Σίγουρα θα προκύψουν ακόμα μεγαλύτερα θέματα, που κι αυτά θα λυθούν στις 2ες, 3ες βελτιωμένες εκδόσεις των επόμενων χρόνων.
Μεγάλος τροχός σημαίνει και μεγάλο βάρος, σημαίνει μη επιθυμητή ελαστικότητα, σημαίνει για να παρακαμφθούν τα προβλήματα, ότι χρειαζόμαστε νέα εξωτικά υλικά, νέες τεχνολογίες, νέες ιδέες που όμως οδηγούν σε επιπλέον κόστος. Σίγουρα τα πρώτα 32άρια θα έχουν θέματα γεωμετρίας μια και θα αποτελέσουν στην αρχή διευρυμένα πλαίσια παλαιών πλαισίων 29''. Με το πέρασμα του χρόνου όμως θα λυθούν κι αυτά και θα δούμε σίγουρα νέους σκελετούς κομμένους και ραμμένους για τους νέους τροχούς.
Σαν επίλογο θα χρησιμοποιήσουμε την παγκόσμια ποδηλατική βιομηχανία που δειλά τότε σκέφτηκε να αλλάξει την (παλιά καθιερωμένη 20 χρόνια) 26άρα ζάντα. Ήταν ένα τεράστιο βήμα μια γιγάντια και τολμηρή αλλαγή. Όταν λοιπόν το έκανε ύστερα από πολύ μεγάλη μελέτη (που ξεκίνησε τον προηγούμενο αιώνα κι έφτασε έως το 2012, που έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στην αγορά οι τότε νέες ζάντες), ήταν μια σίγουρη (και δεκαετίες μελετημένη) κίνηση. Όλα αυτά τα χρόνια δοκίμασαν πολλές διαστάσεις τροχών μέχρι να καταλήξουν στις 29''. Κι από τότε που "αποφασίστηκε" έκανε άλλα 10+ χρόνια να μπει στην παραγωγή!
Αντίλογος εδώ όμως είναι η τεχνολογία της εποχής. Πριν από δέκα συν χρόνια δεν υπήρχε καλά καλά η τεχνολογία να φτιάξει ζάντα 29'', πως θα εμφάνιζε (τότε) την 32''; Μήπως τώρα έχει ωριμάσει;
Τώρα που η τεχνολογία καθιστά σίγουρα καλύτερη την 29'' λύνοντας τα προβλήματα μεγέθους, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε το επόμενο βήμα και να πάμε κι άλλες 3'' πιο πάνω...
Μπαίνουμε σε νέα εποχή; Ή είναι ακόμα ένα άχρηστο κόλπο του μάρκετινγκ όπως αυτό των 27,5'' ;
Κάπως έτσι όμως ξεκίνησε και η συζήτηση για 26'' > 29'' πριν 15 χρόνια.
Διαβάστε ΕΔΩ το πλήρες άρθρο μας

Ηλεκτρική Τρόμπα Ποδηλάτου
Μικρότερη, ελαφρύτερη, χωρίς υπέρογκο κόστος, ακριβέστατη, γρήγορη και χωρίς κόπο.
Η ηλεκτρική τρόμπα είναι η νέα ιδέα για να έχουμε στο σακίδιο μας.
Σίγουρα μικρότερη και με πιο κόμπακτ διαστάσεις θα ταιριάξει καλύτερα μέσα στο τσαντάκι μέσης, στο σακίδιο πλάτης ή ακόμα και στο frame bag!
Μια λύση που έχει μόνο συν!
Τα μείον των "άλλων" λύσεων.
Το φιαλίδιο αζώτου: Λίγες φορές το έχουμε χρησιμοποιήσει γιατί έχει κόστος, ίσως μερικές φορές να αποδειχθεί δύσχρηστο και το βάρος του είναι αρκετά μεγάλο. Απαιτεί τεχνική στο φούσκωμα, για να μη χαθεί όλο το άζωτο και θέλει ιδιαίτερη προσοχή στην εφαρμογή καθώς απαιτούνται γάντια όταν γίνεται η πλήρωση αέρα στο ελαστικό. Δυστυχώς και η δυνατότητα να φουσκώσει πολλά λάστιχα (ή να έχουμε αποτυχημένες προσπάθειες) αποκλείεται, καθώς η ποσότητα του αερίου που παρέχει είναι περιορισμένη.
Η (παλιά χειροκίνητη) τρόμπα σίγουρα παραμένει η πιο σίγουρη λύση, δεν εξαρτάται από φορτίσεις, ή από πόσα λάστιχα φουσκώσαμε. Απαιτεί επιπλέον ενέργεια από έναν κουρασμένο αναβάτη, έχει μικρό βάρος (ειδικά αν έχουμε πολύ μικρές τρόμπες - που δυστυχώς κάνουν το φούσκωμα ακόμα δυσκολότερο) και συνήθως το μακρόστενο σχήμα τους, τις καθιστά άβολες και δύσκολες στην αποθήκευση τους στο τσαντάκι μας.
Θετικά της νέας ηλεκτρικής τρόμπας είναι το μικρό μέγεθος, η ικανοποιητική ποσότητα αέρα που μπορεί να παρέχει, οι πιο κόμπακτ διαστάσεις, η δυνατότητα να φουσκώσει αρκετά λάστιχα σε μια βόλτα, η ακρίβεια καθώς μπορεί να φέρει το ελαστικό στην επιθυμητή πίεση, ότι δεν απαιτεί καμία τεχνική, ότι δεν είναι σε καμία περίπτωση επικίνδυνη, ότι έχει μηδαμινό κόστος φόρτισης, ότι μας δίνει ακούραστα πολλές φορές μέσα σε μια βόλτα τη δυνατότητα, να αυξομειώσουμε την πίεση των ελαστικών μας και με μόνο μείον (προς το παρόν) το μεγαλύτερο κόστος αγοράς, που συγκρινόμενο βέβαια πάντως με τα τόσα συν, δε μας φαίνεται πια και τόσο μεγάλο!