Το εσωτερικό κιβώτιο ταχυτήτων, σίγουρα δεν είναι μια καινούργια ιδέα. Πολλές φορές έχουμε δει υλοποιήσεις ποδηλάτων που αντικαθιστούν το σημερινό ντεραγιέ και κασέτα, με εσωτερικό κιβώτιο ταχυτήτων, μπροστά στα πετάλια.
Είναι όμως κάτι που θα φέρει τελικά επανάσταση στην ποδηλασία; Ή είναι κάτι που παρουσιάζεται για εντυπωσιασμό, marketing και ποτέ δεν πρόκειται να αντικαταστήσει το καθιερωμένο σημερινό σύστημα;
Έχει προτερήματα; Σίγουρα ναι, έχει όμως και μειονεκτήματα! Ας εξετάσουμε λοιπόν στη θεωρία τι προσφέρει, τι κερδίζουμε και (φυσικά) τι χάνουμε.
Η βασική του (αρχική) ιδέα είναι να ελαφρύνουμε όλη την πίσω ανάρτηση, (ψαλίδια, πλήρη τροχό, ταχύτητες, φρένο και την ίδια την ανάρτηση). Όλο αυτό λέγεται μη αναρτώμενη μάζα του ποδηλάτου και παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά της, το συνολικό της βάρος. Η ελαχιστοποίηση του βάρους της αναρτώμενης μάζας, έχει σαν στόχο την μειωμένη αδράνεια, και αποτέλεσμα την μεγαλύτερη γραμμική ταχύτητα του πίσω τροχού, είτε στη φάση της συμπίεσης είτε στης επαναφοράς, άρα και καλύτερη παρακολούθηση του εδάφους, καλύτερη πρόσφυση, μεγαλύτερη ταχύτητα στη στροφή, καλύτερο φρενάρισμα, γρηγορότερους χρόνους!

Μείον κασέτα μείον ντεραγιέ, ισον ένα μεγάλο κέρδος και στο συνολικό βάρος του ποδηλάτου. Αν εδώ προσθέσουμε και μειον αλυσίδα (μπορεί να χρησιμοποιηθεί ιμάντας) το κέρδος στο βάρος γίνεται ακόμα μεγαλύτερο. Μια ακόμα ιδιότητα του ιμάντα είναι ότι "κόβει" λιγότερο από το έργο μας σε σχέση με την αλυσίδα, (Παλαιότερο άρθρο μας) άρα προσθέτει ένα ακόμα προσόν στη λίστα των θετικών του εσωτερικού κιβωτίου.
Αντίθετα, το κιβώτιο προσθέτει βάρος στο σύνολο του ποδηλάτου, απαιτεί νέο πλαίσιο, μεταφέρει όμως το κέντρο βάρους μπροστά και πιο κοντά στο φυσικό κέντρο του ποδηλάτου, κάτι που βελτιώνει το ζύγισμα και τη συμπεριφορά του ποδηλάτου αλλά και την συνολική αίσθηση οδήγησης. Με την κατάλληλη έδραση του κιβωτίου μπορούμε να πετύχουμε και high pivot που κι αυτό με τη σειρά του προσφέρει στην λειτουργία της πίσω ανάρτησης.
Μειώνονται έως και μηδενίζονται οι πιθανότητες βλάβης της μετάδοσης, ξεχνάμε συχνές και χρονοβόρες τεχνικές συντήρησης, σκουριές, καθαρισμό, σπασίματα, στραβώματα, δυσλειτουργίες, ακριβείς ρυθμίσεις ντεραγιέ για να μπαίνουν σωστά όλες οι ταχύτητες... όλα αυτά μπαίνουν για τα καλά στο χρονοντούλαπο της ποδηλατικής ιστορίας και δεν σκεφτόμαστε καν ποτέ γι αυτά ξανά.
Η αξιοπιστία της μετάδοσης είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο (Παλαιότερο άρθρο μας) και σίγουρα το εσωτερικό κιβώτιο μας απαλλάσει και απ' αυτό.

Μειώνεται ο χρόνος αλλαγής σχέσης (ειδικά όταν μιλάμε για πολλές αλλαγές μαζί) δεν χρειάζεται να προνοήσουμε τη σωστή ταχύτητα κατά την επιβράδυνση, δεν χρειάζεται να κατεβάζουμε τις ταχύτητες μια μια κατά τη διάρκεια του φρεναρίσματος και μπορούμε να επιλέξουμε όποια ταχύτητα επιθυμούμε, ακόμα και σταματημένοι!
Άσχετα αν όντως υπάρχουν επιλογές ποδηλάτων σήμερα με εσωτερικό κιβώτιο, μάλλον θα αργήσουμε ακόμα να το δούμε ευρέως στην αγορά.
Δεν χάνουμε όμως κάτι να διαμορφώσουμε γνώμη από σήμερα για αυτό που έρχεται...